यति सम्म साथ निभाए कि मैले तिम्रो लागी, तिम्रो साथ छोड्ने फैसलामा पनि मैले तिमीलाई नै सथ दिए ।

जब एक्लै हिड्न थाले, तब थाहाँ भयो म पनि कोही भन्दा कम छैन् ।

म हाँस्दा हाँसो मिसाउने मान्छे भन्दा म रोएको देख्दा आँसू बगाउने मान्छे खास लाग्छ मलाई ।

सायद समय र परिस्थितिले साथ नदिएर होला, आजकल यहाँ कसैको खास हुन सकिएको छैन ।

धेरै भयो हामी तीन साथ नभएको । तिमी, म अनि समय।

माफी मैले मागे, सम्बन्ध बचाउनु जो थियो । सधै गुन लाउने उनि, मलाई माफ गर्न तयार थिइनन् ।

कुनै न कुनै दिन मैले अवसर पाउन सक्छु । त्यसैले अहिले मैले तयारी गरिरहेको छु ।

करोडौं मान्छेहरु मुस्कुराएको देख्छु, तर तिम्रो मुस्कान सबै भन्दा खास लाग्छ आमा ।

तिम्रो घरै भत्काउने मेरो नियत हैन फेरि पनि तिमीलाई भुल्ने उपाय नै छैन ।

छोड्दिए मैले कसैलाई पर्खिन, यदि कोही बिना रात काट्छ भने जिन्दगी पनि कटि जान्छ ।