म मङ्गल ग्रहमा मर्न चाहन्छु बस टक्कर बाट होइन।

मनको बगैँचा सुकेपछि रहरका पुतलीहरू पनि बसाइँ सर्दा रहेछन्। भाग्यमा ठूलो भ्वाङ परेपछि सपनाहरू पनि चुहिएरै सकिँदो रहेछन्।

सायद प्रेम पनि यो बाटो जस्तै घुमाउरो होला, जति घुम्यो उत्ती मोडहरु आईरहने ।

आखिर देखेकै सपना साकार हुन्छ । नदेखेको सपना आकार कहाँ हुन्छ ।

इतिहास सबैले पत्याइदिएको झुठ हो ।

चरित्र रुख हो भने, प्रसिद्धि छायाँ हो । र, यसमा प्रमुख भनेको रुख हुन्छ ।

तिमीले माया गर्ने व्यक्तिलाई उड्नको लागि पखेटा देऊ, फर्केर आउनको लागि जरा देऊ र सधै तिमीसंग रहिरहनको लागि केही कारण देऊ ।

तिमी सोध्छौ, पिडा के हो भनेर मैले मेरो सपनाहरूलाई आर्यघाटमा छाडेर आएको छु ।

धेरै पत्थरहरू अमुल्य छन् । तर तिम्रो दिलको उत्तरै छैन् ।

जब तिमीले कसैको मन भेटाउँदैनौ नि आउनु मेरो मन संग खेल्न, मैले तिम्रो मन पर्ने खेलैना आज पनि समालेर राखिदिएको छु ।