जो संग तिमी हासेको छौ, उस्लाई तिमी भुल्न सक्छौ । तर जो संग तिमी रोएको छौ नि, उस्लाई कहिले भुल्न सक्दैनौ ।

म तिमीलाई जहिले माफि दिन्छु, तर कहिले भुल्दिन तिमीले के भन्यौ र के गर्यौ ?

हिजो आफ्नै थियौ कुनै वास्ता भएन आज अरूको भयौँ खुबै याद आउछौ ।

खुसी दिने वालाहरू जहिले आफ्नो नहुन सक्छन् । तर दुःख दिनेवालहरू सधै आफ्नै हुन्छन् ।

तिमीलाई बिश्वास गरेको थिए बदलामा धोका दियौ ।

छाडेर जानेहरूले एउटा कुरा सिकाईदिएका हुन्छन कि आउने वाला संग बिश्वास धेरै सोचर मात्र गर्नु ।

मेरो आखाको आसुले पनि प्रश्न गर्न थाल्यो कि के छ त्यो मान्छेमा त्यस्तो जो कि त मलाई दिन दिनै बगाईदिन्छस् ।

जो भन्थे मर्छु तिमी बिना खै उनिहरूलेनै छाडेर गए ।

चाहना जाति बडाउछौ, दुःख त्यतिनै बढ्ने छ ।

मन सच्चा भएकाहरू बुद्धिमान भएता पनि धोका खान्छ्न् किनकी उनीहरू सोच्छन् अरूपनि सच्चा मन भएकाहरू नै हुन् ।